Too late – Colleen Hoover

Normaal gesproken wacht ik met de boeken van Colleen Hoover altijd op de Nederlandse vertaling die bij Zomer & Keuning verschijnt. Echter maakte ik vorig jaar voor Too late een uitzondering. Het boek was destijds gratis te lezen via iBooks en ik kon de verleiding niet weerstaan. Ik weet nog dat ik ‘m toen niet zo bijzonder vond, maar ik was toch heel erg nieuwsgierig naar de Nederlandse vertaling.

Sloan heeft al twee jaar een relatie met drugscrimineel Asa. Ze voelt zich meer bezit dan mens, maar ze kan niet bij hem weg omdat hij de zorgkosten voor haar zieke broertje betaalt. Dan ontmoet ze tijdens een college de aantrekkelijke Carter. Ze krijgen gevoelens voor elkaar, maar Sloan voelt zich niet vrij om iets met hem te beginnen. Dat is ze ook niet, want ze wordt steeds meer onder druk gezet door Asa. Uiteindelijk zegt ze ja op Asa’s huwelijksaanzoek. Ze heeft het gevoel dat ze niet anders kan. Maar dan heeft ze buiten Carter gerekend.

Vanaf het begin merk je gelijk dat dit een Colleen Hoover is, maar wel heel anders dan we van haar gewend zijn. Het boek is een stuk donkerder en gevaarlijker. Wederom schuwt ze geen heftige onderwerpen, maar waar het bij haar andere boeken redelijk luchtig kan blijven, is Too late echt een stuk zwaarder. Aan alle pagina’s blijft een duister randje kleven en dat zorgt ervoor dat het moeilijk is om het boek weg te leggen. Het kruipt als het ware onder je huid en het kost moeite om het los te laten.

Dit huis volgt niet de regels die erbuiten gelden. Dit huis is een gevangenis met een eigen set regels. En Asa is de bewaarder. En dat is hij altijd al geweest.

Het grootste pluspunt vind ik hoe Colleen Hoover Asa heeft neergezet. Je leest het boek vanuit drie personages, Carter, Asa en Sloan. Hoewel het echt fijn is om vanuit zowel Sloan als Carter te lezen, dat blijft een relatief bekend liefdesverhaal. Echter zorgen de hoofdstukken vanuit Asa ervoor dat dit boek een must read wordt. Hij is als persoon zo gruwelijk verkeerd en in-en in slecht, maar alsnog is alles niet zwart-wit. Je gruwelt van hem als persoon, maar toch kon ik hem niet compleet haten. Juist dat grijze gedeelte, dat Colleen Hoover tot in de puntjes heeft uitgewerkt maakt het echt een fantastisch boek.

Behalve het bedrijf ben ik al het andere overschot in mijn leven kwijtgeraakt. Behalve Sloan dan. Maar zij is zeker geen overschot. Als ik haar met een drugs moet vergelijken is Sloan heroïne. Heroïne is lekker. Heroïne maakt je rustig. Zolang je het op voorraad hebt, is heroïne iets wat je elke dag voor de rest van je leven gerust kunt injecteren.

Oorspronkelijk was het volgens mij niet de bedoeling dat Too late een boek zou worden. Dat verklaart ook de grappige indeling. Het boek bestaat uit twee delen en krijgt daarna nog een paar hoofdstukken erachteraan. Het leest alsnog fijn en alles klopt en past perfect in elkaar, maar het voelde net niet allemaal af. Alsof ze een redactieronde zijn vergeten bij het origineel. Desondanks zorgen alle hoofdstukken er wel voor dat je geboeid blijft tot de laatste pagina.

Wederom heeft Colleen Hoover het weer geflikt. Hoewel het niet mijn favoriete boek is van deze auteur is het zeker een must read, vooral als je af en toe graag iets duisters wilt lezen.

Welk boek van Colleen Hoover is jouw favoriet?

Liefs,
Marleen

Titel: Too late ♥ Auteur: Colleen Hoover ♥ Uitgeverij: Zomer & Keuning
Aantal pagina’s: 414 ♥ ISBN: 9789401914376 ♥ Waardering: ****
Ik heb dit boek mogen ontvangen voor een artikel op Hebban.

You may also like

1 reactie

  1. Leuk artikel Marleen! Top Late is inderdaad nooit als boek bedoeld. Colleen heeft het live geschreven op een platform terwijl mensen konden meelezen. Ik vind het persoonlijk erg kwalijk dat de uitgeverij het voorwoord van Colleen, waarin ze uitlegt waarom ze de volgorde heeft gelaten zoals die nu is, niet opgenomen heeft. Die uitleg geeft de nodige achtergrond bij het verhaal.
    Ik ga Too Late binnenkort in het Engels lezen. Het is samen met Hopeless de enige die ik nog te lezen heb totdat Regretting You verschijnt.

    Maybe Someday blijft nog steeds mijn favoriet van haar. Met Ugly Love als tweede. Krijg meteen zin om ze te herlezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.