De boeken van Emily Henry zijn altijd een goed idee. Natuurlijk, niet al haar boeken gooien zes, maar alsnog zijn haar boeken wel stuk voor stuk genieten. Inmiddels is er een nieuw vertaling van een van haar boeken verschenen, namelijk Zo was het niet bedoeld (vertaling van Funny Story). Vandaag lees je mijn recensie!
Daphne hield van de manier waarop Peter hun liefdesverhaal vertelde. Hoe ze elkaar ontmoetten (op een stormachtige dag), verliefd werden (dankzij een wegwaaiende hoed), en verhuisden naar zijn idyllische geboorteplaats aan het meer om samen hun leven te beginnen… totdat hij zich realiseerde dat hij verliefd was op zijn beste vriendin Petra.
En zo begint Daphnes nieuwe verhaal: gestrand in het schilderachtige Waning Bay, Michigan, zonder vrienden en familie, en met een onverwachts voorstel om samen te wonen met de enige persoon die precies begrijpt in welke nachtmerrie ze is beland: Petra’s ex, Miles.
De nieuwe huisgenoten vermijden elkaar zo veel mogelijk, tot ze op een avond samen hun verdriet wegdrinken en er een voorzichtige vriendschap ontstaat, inclusief een plan. En als dat plan inhoudt dat ze expres misleidende foto’s van hun avonturen samen posten… Ach, wie neemt het ze kwalijk?
Het is tenslotte allemaal schijn. Want het kan toch niet zo zijn dat Daphne haar nieuwe leven zou beginnen door verliefd te worden op de ex van de nieuwe verloofde van haar ex… Toch?
Ik heb 2,5 jaar geleden het origineel gelezen, dus ik was al een beetje bekend met het verhaal (toegegeven, ik was veel dingen vergeten). Aangezien ik alle boeken van Emily Henry in het Engels én Nederlands lees, kon deze vertaling natuurlijk niet ontbreken. En honest? Ik heb deze reread méér van het boek genoten dan tijdens mijn eerste keer. Misschien komt het omdat ik een beetje wist dat het verhaal vrij langzaam gaat, maar ik heb heerlijk genoten van het verhaal van Daphne en Miles. Oké, het begin is een beetje stroef. Het verhaal is an sich een slow burn en al helemaal in het begin. Emily Henry zet in het begin de hoofdpersonages zo neer dat je niet goed weet wat je met ze aanmoet, zeker met Miles.
Maar na ongeveer 60-70 pagina’s begon ik – voor de tweede keer – voor deze personages te vallen. Wat ik heel knap vind is dat je Miles langzaam begint te doorgronden. Vanaf het begin heb je een bepaald beeld van hem, namelijk het beeld dat Daphne van hem heeft. Langzaam begint ze meer over hem te weten te komen en langzaam krijgt ze een heel ander plaatje van hem. Miles is een van de leukste, maar ook minst begrepen mannelijke personages waar ik in tijden over heb gelezen. En hoewel het verhaal vrij langzaam, soms zelfs een tikkie saai, is is het ook grappig en lief en klein. Anders dan haar andere boeken, maar zeker wel het lezen waard!
Zo was het niet bedoeld is niet mijn favoriete Emily Henry boek, maar ik heb wel enorm genoten. Miles en Daphne zijn fantastisch samen, en de sfeer, in het kleine dorpje, is echt heel erg goed neergezet. Dikke tip, dus!
Wat is jouw favoriete boek van Emily Henry?
Liefs,
Marleen
Titel: Zo was het niet bedoeld ♥ Auteur: Emily Henry ♥ Uitgeverij: The House of Books
Aantal pagina’s: 397 ♥ ISBN: 9789044368345 ♥ Waardering: ****
Ik heb dit boek gekregen als recensie-exemplaar, dankjewel THB!
