Vorig jaar las ik Als de wolven huilen van Kristin Hannah, en hoewel dat boek niet fantastisch was, smaakte het wel naar meer. Dit jaar stond De vergeten vrouwen als een van de twaalf boeken op mijn TBR samen met lieve Janneke, en we hadden hem voor april klaargelegd. Vandaag lees je mijn recensie!
Wanneer de twintigjarige verpleegster Frances ‘Frankie’ McGrath de onverwachte woorden ‘ook vrouwen kunnen helden zijn’ hoort, gaat er een wereld voor haar open. Ze is opgegroeid op een idyllisch eiland voor de kust van Californië, onder de vleugels van haar conservatieve ouders. Haar toekomst leek zo simpel: school afmaken, trouwen en in haar moeders voetsporen treden als de perfecte vrouw des huizes. Maar het is 1965 en de wereld is aan het veranderen. Wanneer haar broer vertrekt om te vechten in Vietnam, besluit ze zich aan te melden als verpleegkundige in het leger.
De jonge Frankie is onvoorbereid op de chaos die ze aantreft in Vietnam. En niet alleen dat, ook haar uiteindelijke terugkeer naar Amerika, dat verscheurd is door de oorlog en protesten, valt zwaarder dan ze ooit had kunnen denken.
Oké, laat ik beginnen met dat ik absoluut heb genoten. Ik vloog door het verhaal, mede dankzij de vlotte schrijfstijl van Kristin Hannah, maar ook omdat het verhaal spannend en intrigerend is. De vergeten vrouwen vertelt het verhaal over de vrouwen die naar de Vietnamoorlog gingen, een stukje geschiedenis dat in Nederland sowieso redelijk onbekend is, maar ook in de VS behoorlijk verborgen is. De manier waarop de auteur het verhaal van Frankie en andere vrouwen heeft neergezet is echt prachtig. Het is emotioneel en heftig en zat echt goed in elkaar.
Ik vond vooral het eerste deel erg mooi. In de eerste helft is Frankie met haar medeverpleegkundige – en langzaam aan vriendinnen – in Vietnam en dat vond ik de indrukwekkendste stukken van het boek. In de tweede helft is ze weer thuis en hoewel die stukken misschien nog wel heftiger zijn, waren die ook wel wat herhalend. Het onbegrip is vreselijk, maar behalve een aantal heftige gebeurtenissen gebeurt er – zeker in verhouding met de eerste helft – vrij weinig.
Ik vond ook dat er in de tweede helft iets teveel drama werd gestopt, inclusief het einde? Ik vind mijn uiteindelijke mening ook lastig. Toen ik het boek dichtsloot (of nja, mijn ereader uitdeed), was ik echt heel enthousiast en gaf ik het 4,5 ster. Maar toen ik er meer over na ging denken vielen me wel meer ‘mindere’ dingen op. Het maakt het boek absoluut niet slecht, maar ik schrijf deze recensie ook niet meer met dat wauw-gevoel in mijn achterhoofd. Is het nog te volgen? Fijn, haha..
Ik vond De vergeten vrouwen absoluut beter dan Als de wolven huilen. Het is een heftig, indrukwekkend en bijzonder verhaal over een stukje vergeten (pun intended) geschiedenis. Een absolute aanrader! Laat je niet tegenhouden door het aantal pagina’s, want je vliegt door het boek!
Heb jij dit boek al gelezen?
Liefs,
Marleen
Titel: De vergeten vrouwen ♥ Auteur: Kristin Hannah ♥ Uitgeverij: Boekerij
Aantal pagina’s: 480 ♥ ISBN: 9789049202576 ♥ Waardering: ****,5 (of misschien toch 4?)
