Er zijn van die boeken die je zoveel voorbij ziet komen, die zoveel goeie recensies krijgt dat je ze wel MOET lezen. Al het blauw van de hemel was zo’n boek voor mij. Maar aangezien het boek ook een soort halve baksteen is schoof ik het ook een tijdje voor me uit. Maar een buddyread is perfect om samen dit boek te lezen, dus gelukkig las ik ‘m samen met Laura. Vandaag lees je wat ik van dit boek vond!
Nadat bij Emile jong-alzheimer werd vastgesteld, besluit hij het ziekenhuis en het medeleven van zijn familie en vrienden te ontvluchten. Stiekem koopt hij een camper en plaatst een advertentie voor een reisgezel. Hij ontvangt een antwoord van Joanne, een mysterieuze jonge vrouw. Het is de start van een adembenemend mooie roadtrip.
Disclaimer: As always schuif ik mijn mening niet onder stoelen of banken en je zult lezen dat ik niet enthousiast ben (understatement of the century). Dit is geen aanval op lezers die het boek wél goed vonden!
Oké, laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: dit boek was ZO FREAKING SLECHT. Ik snap de positieve reacties dus echt niet. Waar komen in hemelsnaam die 5-sterren reviews vandaan? Ik denk oprecht dat ik een ander boek gelezen heb, want ik snap ‘m niet haha. Vanaf de eerste hoofdstukken ergerde ik me mateloos aan de verschrikkelijke schrijfstijl (en ook wel aan de vertaling). Sommige dingen zijn te letterlijk vertaald, bepaalde woordkeuzes schoten me echt in het verkeerde keelgat en de zinnen lopen gewoon niet. Dus alleen om die reden waren dit boek en ik geen goeie match.
Maar o mijn god, de rest is ook zo ongeloofwaardig en slecht uitgewerkt! De hoofdpersoon is veroordelend, vrouwonvriendelijk, neemt nergens verantwoordelijkheid voor en daar zit ook geen groei in. Hij blijft een vreselijk egocentrisch irritant ventje. Dit boek had best nog redelijk kunnen zijn als hij – ondanks zijn ziekte – nog een beetje groeit maar dat gebeurt gewoon niet. In de tweede helft gebeurt er iets wat compleet uit de lucht komt vallen en paste helemaal niet bij het verhaal. Ook een bepaalde keuze die de hoofdpersonen maken kan gewoon niet en zorgde voor een enorme plothole. En o mensen, dat einde? Ik heb gejankt van het lachen. Ik vond het einde ZO SLECHT dat het maar goed is dat ik mijn exemplaar van een vriendin heb geleend, anders had ik m verbrand.
Dit is oprecht een van de leukste recensies die ik in tijden heb geschreven. Ben je op zoek naar een rant over dit boek (inclusief spoilers)? Zoek me op Goodreads! Maar ik denk dat de boodschap wel duidelijk is: wat een verschrikkelijk boek haha. En ik vind mezelf nog vrij gul met 2 sterren…
Heb jij dit boek al gelezen?
Liefs,
Marleen
Titel: Al het blauw van de hemel ♥ Auteur: Melissa Da Costa ♥ Uitgeverij: Manteau
Aantal pagina’s: 640 ♥ ISBN: 9789022340479 ♥ Waardering: **
